نجات کتیبه سه زبانه داریوش
به گزارش، حمید فدایی مدیر پایگاه میراث جهانی تخت جمشید گفت: کتیبه سه زبانه داریوش که در قسمت جنوبی تخت جمشید به مناسبت پیبنای تختگاه حک شده است در حال فرسایش زود هنگام و آسیب جدی بود که با بررسی گروه باستان شناسی برای حذف عوامل آسیب رسان به خصوص رطوبت اقدام کردیم.
وی افزود: یکی از دلایل آسیبهای سطحی در سنگهای رسوبی و آهکی نفوذ آب ناشی از بارندگی در بالای پلکانها بوده که به پایین نفوذ کرده و سپس به جداره داخلی سنگها میرسد.
این رطوبت املاح موجود در خاک را به سنگها منتقل کرده و پس از عبور از داخل سنگ و حمل املاح درونی سنگ به سطح میرسد. پس از تبخیر آب از سطح بیرونی، املاح مضر روی سطح سنگ باقی میمانند. این پدیده باعث میشود در مدت کوتاهی سطح بیرونی سنگها که دارای نقوش برجسته و کتیبه هستند دچار آسیب و فرسایش شوند.
وحید بارانی باستان شناس پایگاه و سرپرست هیات کاوش کتیبه گفت: با مکاتبات انجام شده با پژوهشکده باستان شناسی مجور کاوش در بهمن ماه پارسال صادر و با همکاری گروه باستان شناسی پایگاه عملیات کاوش آغاز شد.
وی ادامه داد: با بررسی شرایط این کتیبه و البته اصل مداخله حداقلی، تصمیم به کاوش پشت کتیبه برای اجرای کانال ناکش دفع رطوبت در پشت کتیبه گرفته شد.
بارانی افزود: ایجاد این کانال ناکش با توجه به انباشت خاک و شیوه پرشدگی در پشت کتیبه به روش علمی باستانشناسی و با هدف حذف خاکهای پشت کتیبه که عامل انتقال رطوبت به اصل کتیبه است صورت گرفت.
باستان شناس پایگاه و سرپرست هیات کاوش کتیبه گفت: این کتیبه بر روی تخته سنگی بزرگ و یک پارچه به طول ۸٫۱۵ متر (متن کتیبه ۷٫۲۰) و ارتفاع ۲٫۰۵ متر واقع در نمای جنوبی صفه حک شده است.
کد ویدیو دانلود فیلم اصلی
