۱۲ فروردین ماه؛ رای مردم به جمهوری اسلامی
پس از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی در ۲۲ بهمن سال ۱۳۵۷، به دعوت امام خمینی همهپرسی حکومت جمهوری اسلامی ایران در روزهای ۱۰ و ۱۱ فروردین ۱۳۵۸ در سراسر ایران برگزار شد و ۹۸٫۲ واجدین شرکت در همهپرسی با دادن رای «آری»، با برقراری حکومت جمهوری اسلامی موافقت کردند.
۱۲ فروردین یکی از روزهای تاریخی و مهم ایران اسلامی است، در این روز با رای اکثریت قاطع مردم، نظام سیاسی کشور پس از ۲۵۰۰ سال از نظام سلطنتی به نظام جمهوری اسلامی وحکومت مردمی تغییر یافت. در ۱۲ فروردین ۱۳۵۸ ثمره مبارزات ضد سلطنتی و طاغوتی و شعار استقلال، آزادی و جمهوری اسلامی ملت ایران به بار نشست و نظام جمهوری اسلامی ایران استقرار یافت.
در ۱۲ فروردین ملت ایران با رای ۹۸٫۲ درصدی خود ساختار سیاسی و اجتماعی ایران را تغییر داد و جمهوری اسلامی مستقر شد. به همین سبب این روز مبارک از آن پس روز «جمهوری اسلامی» نام گرفت.
پس از آنکه قرنها تئوری جدایی دین از سیاست و نظامهای حکومتی لائیک بر دنیا سیطره داشت و قوانین شرعی و الهی امری خصوصی در زندگی مردم تعبیر میشد در ۱۲ فرودین سال ۵۸ نظامی متولد شد که این نظریهها را در قرن بیستم باطل کرد و حکومت اسلامی را براساس موازین و آموزههای دینی به منصه ظهور و عمل رساند.
در ۱۲ فروردین مردم ایران نشان دادند جمهوری اسلامی شکل نوینی از نظامهای حکومتی است که تلاش میکند با الهام از قوانین و تعالیم نجات بخش اسلام الگوی زندگی جدیدی در عرصه اجتماعی و سیاسی بشر امروزی ارائه کند تا بر اساس آن نیازهای مادی و معنوی انسان توئمان فراهم شود.
از نظام جمهوری به «حکومت مردم بر مردم» تعبیر میشود و «جمهوریت» در نظام حکومتی نشان دهنده نقش مردم در تشکیل و استمرار آن است به طوری که مردم با حضور در صحنههای مختلف علاوه بر مشارکت در تعیین سرنوشت خویش، خواستههای خود را از حکومت مطالبه میکنند. معنی لغوی «جمهوریت» یعنی حکومت برخواسته از مردم و یا همان دمکراسی گرچه مورد اتفاق اغلب تحلیلگران، سیاستمداران و حاکمان سیاسی است اما نظامهای حکومتی در معنی اصطلاحی این واژه دچار اختلاف نظر هستند و از آن برداشتهای متفاوتی دارند.
در زمان تعیین نظام سیاسی کشور پس از سرنگونی نظام طاغوت شاهنشاهی «جمهوری دمکراتیک»، «جمهوری»، «حکومت اسلامی» و ... از جمله نظامهای بود که مطرح شد ولی امام راحل از همان ابتدا تاکید فراوانی بر استقرار نظام حکومتی جمهوری اسلامی داشتند به طوری که بر جمهوری اسلامی نه یک کلمه کمتر و نه یک کلمه بیشتر تاکید کردند. این تاکید نیز بر اساس خواست مردم در دوران مبارزات ضد ستم شاهی بود که در شعار آنها موج میزد و مردم در همه تظاهراتها یکپارچه استقلال، آزادی و جمهوری اسلامی را فریاد میکشیدند.
بر این اساس جمهوریت و اسلامیت، اصول جدا ناپذیر نظام حکومتی ایران است که برای تثبیت، استمرار و تداوم آن شهیدان زیادی تقدیم شده است.
«آزادی» از دیگر شعارها و خواستههای ملت ایران در ایام انقلاب بود که با استقرار جمهوری اسلامی شکل عملی به خود گرفت و قشرهای مختلف مردم با حضور در تمام صحنهها، آزادانه به خواستههای خود جامه عمل پوشانده و در تعیین سرنوشت خود مشارکت میکنند. مردم طبق قانون برای تعالی و کمال خود از حق انتخاب و آزادی بیان برخوردارند و کسی نمیتواند این حق را از مردم سلب کند. در این مکتب، سلب آزادی و حق انتخاب از خود نیز نوعی ظلم به خویش است.
«استقلال» بعد دیگری از نظام جمهوری اسلامی ایران است که با استقرار آن ملت ایران از وابستگی به شرق و غرب رهایی یافت و در عرصه بین الملل با حفظ اصول به دفاع از حقوق خویش پرداخت. استقرار نظام جمهوری اسلامی در ایران و سرنگونی نظام سلطنتی پهلوی علاوه بر اینکه تحولات داخلی به دنبال داشت، تغییراتی در نظام بین الملل به ویژه در خاورمیانه ایجاد کرد. تغییراتی که با اهداف استعمارگران همسو و سازگار نبود و دشمنی آنان را علیه ملت ایران برانگیخت.
از این رو حفظ استقلال هزینههایی در برداشته و دشمنان این مرز و بوم با طراحی توطئههای مختلف از جمله جنگ تحمیلی، ترور شخیصتهای سیاسی، تحریم قتصادی و در نهایت ایجاد موانع و دشمنی در دست یابی به فناوری صلح آمیز هستهای سعی در خدشه دار کردن استقلال ملت هوشیار ایران عزیز دارد.
ملت ایران و نیز مردم لرستان در آغاز دهه چهارم استقرار «استقلال، آزادی و جمهوری اسلامی» با تجدید پیمان با آرمانهای امام خمینی(ره) و شهیدان به خون خفته خود، بار دیگر بر حفظ این آرزشها پای میفشارد و روز «جمهوری اسلامی» را به عنوان یکی از ماندنیترین روزهای تاریخی این سرزمین، گرامی میدارد.
