لغو یکجانبه بازی ایران و کانادا نمونه دیگری از تأثیر سیاست بر ورزش است
به گزارش ، علی بهادری جهرمی در صفحه شخصی خود نوشت: «خشت اول، چون نهد معمار کج، تا ثریا میرود دیوار کج! حکایت این روزهای آزادی و حقوق بشر در غرب شده است. مثالهای ورزشی در نگاه و استفاده سیاسی از حقوق بشر، این روزها پرحاشیه بودند؛ ادریسا گانا، بازیکن پاریسنژرمن به دلیل حاضر نشدن در مسابقه حمایت از همجنسگراها، از سوی رئیس جمهور فرانسه و کمیته اخلاق فدراسیون فوتبال این کشور مورد عتاب و سرزنش قرار گرفت؛ به بهانه حقوق بشر!
لغو یکجانبه بازی تیم ملی فوتبال ایران با کانادا، نمونه دیگری از تأثیر سیاست بر ورزش در عین ادعای آزادی و نفی سیاست در ورزش است. تحریم ورزشکاران رشتههای ورزشی مختلف روسیه از سوی فدراسیونهای جهانی هم یک نمونه اخیر دیگر از همین برخوردهای سیاسی است. جاییکه اقدام مشابهی درباره سایر کشورهای آغاز کننده جنگ یا حتی کشورهای متهم به نسلکشی و سایر اقدامات تروریستی انجام نمیشود.
وقتی حقوق بشر بر پایههای درست انسانشناسی و معرفتشناسی بنا نشده باشد، وقتی حقوق بشر بیش از آن که حقمدار باشد، سیاستزده باشد، مانند مورد ادریسا گانا، انسانها را بهخاطر کار درست هم سرزنش میکند و آنها را از حقوق شهروندی و آزادیهای اساسی محروم میکند.
نقض آزادی به بهانه آزادی و نقض انسانیت با دستاویز حقوق انسان، مصادیق متعدد دیگری هم در غرب دارد. یک نمونه دیگر آن اهانت بیشرمانه به کتاب مقدس بیش از ۲ میلیارد مسلمان در سوئد با حمایت رسمی دولت این کشور، آن هم به بهانه آزادی بیان است!
