کتاب «عبدالکریم سروش ؛ تشیع و امامت » منتشر شد

به گزارش ؛ به نقل از روابط عمومی انتشارات پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی در کتاب «عبدالکریم سروش ؛ تشیع و امامت» سروش می‌کوشد با توسل به خاتمیت، تنها و آخرین حجت الهی و آسمانی را پیامبر(ص) معرفی کند و از آن طریق شأن و مرتبه خاص ائمه اطهار(ع) را در حد انسان‌های عادی فروکاهد، لکن اگر مدعی محترم به تئوری فوق باور دارد و می‌پذیرد که حداقل حضرت محمد(ص) یک شخصیت حقوقی دارد که باید آن حضرت را حجت الهی قلمداد کرد و کلام و نظر ایشان را به تعبیر خود بدون مطالبه دلیل پذیرفت، باید به لازمه ادعای خود نیز ملتزم باشد؛ یعنی روایات پیامبر اسلام(ص) در حق امام علی(ع) و منزلت و مقام آن حضرت و دیگر امامان را بپذیرد وگرنه به حجیت ذاتی پیامبر(ص) در حقیقت اعتقاد قلبی ندارد و تنها در مواردی که خودش می‌خواهد، بدان ملتزم است.

با این پیش‌فرض، وقتی به روایات حضرت پیامبر(ص) در حق علی(ع) نیم نگاهی می‌اندازیم، پی می‌بریم که حضرت علی(ع) توسط پیامبر و خداوند به عنوان یک شخصیت حقوقی دارای منصب حجیت و مقام ولایت معرفی، بلکه نصب شده است؛ آیات و روایات متعددی در این باب از فریفتن گزارش شده است.

این کتاب 160 صفحه ای دارای سه فصل است که فصل اول آن درباره شبهات سروش بر نظریه امامت ومؤلفه هاي آن فصل دوم در زمینه شبهات سروش بر مذهب تشیع وآموزه هاي آن و فصل سوم درباره شبهات سروش درباره نظریه مهدویت است .