با بیماری «میاستنی گراویس» و راهکارهای تغذیهای آن آشنا شویم
به گزارش ،، در بیماری میاستنی گراویس ، بدن علیه «گیرنده استیل کولین» آنتی بادی میسازد. ضعف و خستگی عودکننده و فروکش کننده که از چند دقیقه تا چند روز متغیر است، مشخصه میاستنی گراویس است.
همچنین دوبینی و به دنبال آن اختلال تکلم، ضعف عضلات صورت و اختلال بلع هم میتواند رخ دهد. اختلالات بلع (ناشی از خستگی پس از جویدن) ممکن است در نهایت باعث سوء تغذیه شود.
مردان بیشتر از زنان به میاستنی گراویس مبتلا میشوند و علائم آن بیشتر پس از ۵۰ سالگی ظاهر میشود.
تغذیه درمانی
· در بیماری میاستنی گراویس، اغلب جویدن و بلعیدن دچار مشکل میشود. از آنجایی که این مشکل به دلیل خستگی است، فراهم آوردن مواد غذایی که از نظر تغذیهای غنی باشد، در ابتدای وعدههای غذایی و قبل از خستگی بیمار دارای اهمیت است.
· وعدههای غذایی کوچک و مکرر که جویدن و بلعیدن آنها آسان است، کمک کننده است.
· مشکلاتی در نگه داشتن لقمه روی زبان هم مشاهده شده است که نشان میدهد غذاهای خرد شده و مرطوب، بیشتر قابل تحمل است.
· در بیمارانی که با داروهای آنتی کولین استراز درمان میشوند، زمان بندی مصرف دارو با غذا خوردن برای تسهیل بلع بسیار مهم است.
· فعالیت بدنی باید قبل از صرف غذا محدود شود تا از حداکثر توانایی برای خوردن یک وعده غذایی اطمینان حاصل شود.
· نکته مهم دیگر آن است که در زمان خستگی بیمار، مصرف غذا تشویق نشود، چرا که ممکن است منجر به ورود غذا به مجرای تنفسی (آسپیراسیون) شود.
· ممکن است حمایت تغذیهای از طریق تغذیه با لوله برای کمک به حفظ عملکردهای حیاتی بیمار تا زمانی که بحران فروکش کند، اجرا شود. پس از خارج کردن لوله، ارزیابی توانایی بلع با استفاده از روش ویدئو فلوروسکوپی، روش مناسبی برای ارزیابی عملکرد بلع یا خطر آسپیراسیون مرتبط با دریافت دهانی است.
